برای اولین بار پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که خارش نیز مانند خمیازه مسری است. مشاهده عمل خارش یک فرد باعث می‌شود که احساس خارش کنیم. در این میان امکان سرایت احساس خارش به بیمارانی که دارای مریضی‌ پوستی هستند بیشتر است.

هر کسی گاهی مبتلا به خارش پوست می شود، ولی بعضی همیشه خود را می خارانند. خارش از نشانه های برجسته آلرژی و اغلب، اولین نشانه آن است. خارش ناشی از آلرژی، اغلب باعث بروز کهیر یا دانه های پوستی می شود.

بدترین حالت وقتی است که فرد مدام خود را می خاراند، ولی چیزی که دلیل آن را مشخص کند، در پوست دیده نمی شود. در این موارد، پزشک به جستجوی علتی در درون بدن، مثل تنش روانی یا تولید بیش از حد یک هورمون برمی آید.

دیگر علل شایع خارش عبارتند از: نیش و گزش حشرات، انگل ها، خشکی پوست و لباس نم دار یا تنگ.

 

تحقیقی درباره مسری بودن خارش

برای اولین بار پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که خارش نیز مانند خمیازه مسری است. مشاهده عمل خارش یک فرد باعث می‌شود که احساس خارش کنیم. در این میان امکان سرایت احساس خارش به بیمارانی که دارای مریضی‌ پوستی هستند بیشتر است.

خمیازه‌ معمولا مسری است، یعنی زمانی که یک نفر کنار کسی خمیازه می‌کشد، فرد دیگر نیز به خمیازه می‌افتد. جالب این است که خارش نیز مسری است. اما تا کنون به صورت علمی به بررسی تاثیر سرایت آن نپرداخته بودند. به ‌تازگی یک گروه علمی از یک مرکز پزشکی در ایا‌لت کارولینای شمالی در آمریکا این موضوع را مورد بررسی قرار داده است.

نتایج این تحقیق در نشریه‌ علمی „British Journal of Dermatology“  منتشر شده است. در این نشریه گفته می‌شود که احساس خارش به افرادی که دارای بیماری پوستی هستند بیشتر انتقال پیدا می‌کند تا افرادی که سالم هستند.

 

شیوه‌ تحقیق

در این تحقیق 11 نفر که دچار بیماری پوستی نورودرمیت  (Neurodermitis) بودند شرکت کردند. نورودرمیت نوعی بیماری پوستی همراه با خارش است. پوست بیماران مبتلا به نورودرمیت در جاهای مختلف بدن شان دارای اگزما است، قسمت‌هایی از پوست بسیار خشک و قرمز است و معمولا به طور شدید پوسته‌ریزی می‌کند. افرادی که دچار این بیماری هستند دچار خارش‌ شدید هستند.

علاوه بر این 11 نفر ، 14 نفر نیز که سالم بودند، در این تحقیق شرکت داشتند.

در جریان تحقیق هورمون هیستامین که منجر به بروز بیماری‌های آلرژیک (حساسیت) می‌شود به شرکت‌کنندگان تزریق شد، یا این که روی ساعد آنها محلولی از نمک که خارش‌آور است ریخته شد. پس از آن شرکت‌کنندگان در تحقیق می‌بایست فیلم هایی را تماشا می‌کردند که در آنها یک نفر شروع به خاراندن خود می‌کرد.

 

نتایج تحقیق

بررسی نشان ‌داد که شرکت‌کنندگان در تحقیق هرگاه مشاهده می‌کردند که بازیگر فیلم شروع به خاراندن خود می‌کند، به خارش می‌افتادند. اما جالب این است که آنها جدای از این که بازیگر کدام ناحیه‌ بدنش را خارانده باشد، در نقاط مختلف بدنشان احساس خارش می‌کردند.

 

تلقین احساس خارش

افزون بر این، شرکت کنندگان در تحقیق اعلام کردند که احساس خارش در موردی که هورمون هیستامین به آنها تزریق شده بود، قوی‌تر از زمانی بوده که محلول نمک روی دستشان ریخته شده بود. اما واکنش بیمارانی که دچار بیماری نورودرمیت بودند، بسیار شدیدتر از واکنش‌ افراد سالم بود. یکی از پژوهشگران می‌گوید: «نتایج نشان می‌دهند که ما انسان‌ها چقدر به خود تلقین می‌کنیم، یعنی فکر می‌‌کنیم که قسمتی از بدن‌مان می‌خارد، در حالی که در اصل چنین نیست.» این امر واضح است که مشاهده عمل خارش فردی دیگر، باعث واکنشی در سیستم مغزی افراد می‌شود.

دانشمندان قصد دارند در مرحله‌ بعدی از طریق شیوه‌ی توموگرافی مغناطیسی بررسی کنند که چه فعل و انفعالاتی در مغز افراد در هنگام دیدن عمل خارش صورت می‌گیرند. آنها امیدوارند از این طریق بتوانند واکنش خارش را بهتر درک کنند و راهکارهایی را برای کاهش آن بیابند. برای مثال شیوه‌هایی همچون مدیتیشن و تمرین‌های آرامش‌بخشی یا حتی برخی داروها می‌توانند باعث کاهش فعالیت قسمت‌هایی از مغز شوند که مسئول پیدایش احساس خارش هستند.

گرما، خارش را شدت می بخشد و واکنش های آلرژیک را تشدید می کند.